Geruisloos scheurt een valk
onder het wolkendek.
Met krachtige slag
verplaatst hij zijn luchtruim.
Spiedend.
Zijn jongen als drijfkracht,
honger zijn metgezel.
Beweging in zijn vizier,
de jacht geopend,
zijn prooi ten dode opgeschreven.
Stil als het geluid veer
veranderd hij van modus.
Een knaagdier heeft niets gevoeld
Maar
diens jongen zullen het geweten hebben.

Sabine 7jan/05