Bronstig licht toont dageraad
stapelgek en ongedwongen
bezorgt een kleurrijke draad
die zijn glimlach likt op tongen.
En daar zal God je ziel aanraken
als korengeel lief liederen zingt
waar woorden aan de bomen kraken
en ongetemd fluweel indringt
Sabine Luypaert
 |
