golven rollen trillen hun hoofd wolkengericht
bezichtigen elke lap zee als nieuwe kennismaking met rafelende kanten
wuiven in serene rust verleden vaarwel over zee en land
gooien jodium slag na slag met grote glimlach richting kust
hun verdwijning drukt een rimpelig zandspoor om te herinneren
Sabine Luypaert

|