vers van de boom gevallen als een rijpe eikel
blinkt hopeloze hulp
voor het corps der aardebemesting uit

enthousiasme groeit verwonderlijk
en beschermt het gelul in zaad
dat reeds door grond werd ingeademd
voor de lange vingers van een wortelgestel

op de honk van symbiose opgeschoten
groeiend om rijp te vallen
als de financiën van tijd

overheersen zij alles 
van Vaudeville tot Verlain
hun scheuten als penning dienend 
als betalingseenheid waar seizoenen bot vieren

artistiek in kleur en structuur
sociaal of slechter
een eikel blijft een eikel

ook al leeft hij dan zijn doel 


Sabine Luypaert