Een krultreurwilg met groene lokken
bevlinderd met een gouden draad
-zie, d’ aanvang van een dageraad-

waar ’t luchtlied glimlacht, onbevangen
in de zachte mantel dezer dag
-tot nieuw geluk wiegend vermag-

ruist poëzie doorheen ’t geblaarte
walsen vlinders swingend mee
-genietend glij ik, op d’ aromen mee- 

Sabine Luypaert