de dag lijkt gekort
waar een horizon brandt
voorbij dromen

wachtend op hart
vol onbezonnenheid 
knipoogt de zon

toch zwerft er al dagen
een vraag door het lichaam
van dit grote genieten

tot intieme beleving
het mysterie omarmt
en alles klaverrood verwarmt

waar het droombeeld
in een goede bui ontwaakt
achter de rug van realiteit 

Sabine Luypaert