doorheen gestorven daglicht
waar inkt tot bloed druipt
lees ik herrie

in dode ogen
knagend aan geladenheid
van half vergane fluistering
proeft de smaak van besef
een sobere mening

waarheid versmelt
met de puzzel van mijn echo
hanteert mij in zwijgende lijnen

Sabine Luypaert