hoe zinnig zijn wij nu gezwicht
in echo’s stil verbonden
gebunkerd, onder huid vandaan
gekwetst maar ongeschonden

zó in de ban van houden van
verbannen in een vaste droom
de zegen werd zo mooi ontvouwd
overwinnen is de zoete room

dit hart te klein nu, pijn in huis
troost vindt geen warme haarden
leef mij een sprookje, maak je vrij
de toekomst kent veel waarden

bezoek de gouden roos in mij
sta op en neem de stappen
ons liefdeslicht kent zomerbloei
wij kunnen niet ontsnappen


Sabine Luypaert