Steeds glanzend
met de stoutmoedigheid van een nieuwe wereld
uit de tijd dat verhalen nog verhalen waren
en romantische harten
de ziel van alledag

daar vond ik hem
en zo heb ik hem lief
om nooit te vergeten
zoals hij kan genezen
in gedachten die voorthollen en dan keert maken

en tussendoor die seizoenen
van langzamerhand gezonder worden
met een enthousiasme
dat in lichaam en ziel avontuur ademt
over een wereld zonder einde

zoals alles altijd hetzelfde blijft
maar net iets mooier
in dit verwantschap tussen hemel en aarde
van twee lichamen
volmaakt en evenmin scheidbaar als hun schaduw

het is verrukkelijk leven in dit klimaat
waar geen enkel geluid doordringt
dan het roerloos in de blikken hangen
en ondertussen frunnik ik graag aan zijn hemd
ontzettend       t r    a      a      g
terwijl zijn kwajongensblik een dieper gevoel verraadt

Sabine Luypaert