Teder vergelijk ik
elk warmste ogenblik
waar jouw vallei ingetogen wacht
op een onbeschreven dooipunt,
wij boeien genieten tot energie

versmeltend met licht geopende lippen
in een loffelijke schaduw
drijvend langsheen het verlangen
der ongesproken woorden
waar huidig zinderen
gekoesterde uren omgort

tot ver voorbij het blauw
van weer een te korte middag
want samen beleven wij
zoveel mooie uren
in veel te korte dagen. 


Sabine Luypaert